Wednesday, July 7, 2010

जीव सोडला आहे.... तरीही काळीज रडतंय... काळीज रडतंय.....!!

मी म्हंटल "अगं मी काहीही करेन

तुझ्यासाठी
तुला हसतं
पाहण्यासाठी
,

तुझी आस्व
पुसण्यासाठी
तू फक्त होय
म्हण ग
,जीव तुझ्यातच गुंतलाय सारा
"
तिनेही
लाजत म्हंटल
"हो राजा मी तुझीच आहे रे
,

माझ्याही श्वासाला गरज
तुझीच आहे रे
"
मग कसं कोण जाने,ती माझ्या मिठीत विरून गेली
,
विर्घळूनच गेली
,
अगदी
माझ्याही नकळत!!


आता मी मी राहिलो नव्हतो,न ती ती उरली होती
दोघानाही आता
ओढ लग्नाची लागली होती..


मग न जाने का , नजर माझीच लागली
.....


मी तिला अचानक माझ्या लग्नाची खबर सांगितली
अन थोड्याच वेळात रूम तिची
गाठली
, पत्रीकेसोबत

त्या
भाबडीने हात तिचा कापला होता ..

मी जाण्यापूर्वी श्वास कधीच
सोडला होता...


पुन्हा येऊन पाहून जा ग
पत्रिका आहे आपल्याच
लग्नाची ..

सोंग केलं होतं ग मी सारं...
फक्त तुला जळवण्यासाठी ..

प्रिये थोडं
जळवण्यासाठी..


आज तिच्या प्रेतासोबत
माझंही प्रेत जळतंय...

जीव सोडला आहे....
तरीही
काळीज रडतंय...

काळीज रडतंय........

No comments:

Post a Comment